Jacek Orłowski

Jacek Orłowski urodził się w 1965 roku we Wrocławiu. Jest absolwentem filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego (1990) i Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie ( 1994 ). W Latach 2008-2012 pełnił funkcję dziekana na Wydziale Reżyserii Dramatu w PWST w Krakowie. Obecnie pracuje jako prof. nadzw. na Wydziale Reżyserii Dramatu krakowskiej  Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego ( dawniej PWST ) i na Wydziale Aktorskim w Szkole Filmowej w Łodzi.

W okresie studiów uniwersyteckich od 1985 do 1990 r. aktywnie działał w obszarze kultury studenckiej. W Akademickim Centrum Kultury „Pałacyk” we Wrocławiu prowadził założony przez siebie Studencki Teatr Prób i  uczestniczył jako członek redakcji w pracach zespołu tworzącego kwartalnik „Mandragora”.

Jeszcze jako student został zaproszony do współpracy przy tworzeniu programu Fundacji Kultury Studenckiej „Universitas” powołanej przez Samorząd Studentów Uniwersytetu Wrocławskiego i NZS. Po powstaniu Fundacji został wybrany na stanowisko przewodniczącego zarządu.

Jednocześnie jako student V roku filozofii rozpoczął pracę na stanowisku asystenta stażysty w Instytucie Socjologii na Uniwersytecie Wrocławskim. Po ukończeniu studiów filozoficznych w 1990 r. podjął naukę na Wydziale Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Po wyjeździe do Krakowa – gdzie mieszka do dnia dzisiejszego – zrezygnował z pracy na Uniwersytecie.

W tym czasie współpracował z wrocławskim „Notatnikiem Teatralnym” jako autor esejów poświęconych kulturze współczesnej.

Pierwsze przedstawienia w teatrze profesjonalnym zrealizował na drugim roku studiów w PWST w Krakowie. W 1992 r. wyreżyserował w Teatrze Powszechnym w Łodzi przedstawienie pt. „Tutam” Bogusława Schaeffera pod opieką artystyczną Mikołaja Grabowskiego oraz spektakl dyplomowy pt. „Wyspy Galapagos” Helmuta Kajzara pod opieką artystyczną Krystiana Lupy w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu.

W 1994 roku kończąc studia reżyserskie napisał pracę magisterską pt. „ Dramat człowieka w świetle augustyńskiej teologii łaski” pod opieką ks. Prof. Józefa Tischnera.  W tym samym roku otrzymał nagrodę dla wyróżniającego się reżysera młodego pokolenia im. Bohdana Korzeniewskiego przyznaną przez Ministerstwo Kultury i Sztuki.

Po ukończeniu studiów aktywnie pracował jako reżyser na scenach teatrów Wrocławia, Poznania, Warszawy i Łodzi, a także  w Teatrze Telewizji.

Od debiutu do dnia dzisiejszego jest szczególnie związany z życiem teatralnym Łodzi.  W 1996 roku przygotował kolejną premierę w Teatrze Powszechnym w Łodzi ( Semen Złotnikow „ Przyszedł mężczyzna do kobiety”), a w 1997 realizuje spektakl dyplomowy ze studentami Szkoły Filmowej ( Maksym Gorki „Letnicy”). W latach 1998 – 2000 pracował w Teatrze Powszechnym na stanowisku  konsultanta programowego. Następnie współpracował  z Teatrem Nowym, a  od roku 2000 pracuje w Teatrze im. S. Jaracza gdzie wyreżyserował m.in. słynną trylogię monodramów E. Bogosiana: „Seks, prochy, rock and roll”, „Czołem wbijając gwoździe w podłogę” i „Obudź się i poczuj smak kawy”  z Bronisławem Wrocławskim, a także m.in. „Wujaszka Wanię” A. Czechowa, „Śmierć Komiwojażera „ A. Millera, „Opowieści Lasku Wiedeńskiego” O. Horvatha, „Przypadek Iwana Iljicza” L. Tołstoja  „Karamazow” F. Dostojewskiego i „Boże mój” Anat Gov.

Za swoją działalność artystyczną otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia na ogólnopolskich  festiwalach teatralnych. W 2010 roku został uhonorowany  Brązowym Medalem „Gloria Artis”.